Reseña del libro "antón avilés de taramancos (1935-1992)"
xosé antón avilés vinagre naceu na aldea noiesa de taramancos, da que tirou o seu nome literario, antón avilés de taramancos, o 6 de abril de 1935 e morreu na coruña o 22 de marzo de 1992. en 1961 exiliouse en colombia, país no que residiu durante vinte anos. de regreso a galicia, incorporouse á vida social, política e cultural do país. avilés de taramancos, publicou os poemarios “as moradías do vento” (1955), “a frauta e o garamelo” (1959), “o tempo no espello” (1982), “cantos caucanos” (1985, xerais 2003), “as torres no ar” (1989) e “última fuxida a harar” (1992); ademais do libro de relatos “nova crónica das indias” (1989, xerais 2003) e da peza infantil “tres capitáns de tempos idos” (xerais 2003). as súas colaboracións en prensa foron recollidas en “obra viva” (1992).
antón avilés de taramancos. unha fotobiografía (1935-1992) ofrece un singular percorrido fotobiográfico sobre a figura humana e literaria que galicia homenaxea este 17 de maio. preparada coidadosamente por maría dolores arxóns álvarez e x.lois agrelo hermo, amigos persoais e biógrafos do poeta, a presente fotobiografía ofrece máis de douscentos documentos gráficos (fotografías, programas, textos manuscritos.) e textos literarios, ordenados cronoloxicamente, e, en boa parte, ata agora inéditos, que constitúen o máis amplo álbum documental sobre a figura de antón avilés de taramancos. percorrido fotobiográfico iniciado na súa aldea natal de taramancos (1935-1953), que continúa no seu tempo de formación e bohemia na coruña (1953-1961), que se ensancha no seu perído en colombia, a súa patria acolledora (1961-1980), que conclúe en noia, a súa patria recuperada (1980-1992). percorrido visual, precedido polo ensaio “antón avilés, o sentimento fabulador da terra”, preparado polo seu amigo e coetáneo xeracional o académico salvador garcía-bodaño zunzunegui.o volume complétase cunha completa cronoloxía e unha bibliografía de e sobre antón avilés.
