Reseña del libro "Boski Chór: Dom Filozofa (en Polish)"
BOSKI CHÓR z podtytulem DOM FILOZOFA, autorstwa: Tadeusz Hutyra & Konrad Stawiarski. Poezja z filozoficznym odcieniem... ____ SONET O TY, ROBINSON JEFFERS Rok 2024. Czeslaw Milosz Na granitowym Carmel oceanie pysznym, Struny napięte oskrzeli ryb, śpiewają, Tonie i mgly fal im akompaniament dają, W Carmel jest cicho. Przyplyw nad przyplyw, Zachodzi i odslania nagie skaly: ciala ciche, Dżdżysty jest pólwysep Carmel, fale nad falami, Obmywają cialo wyspy Carmel, z wodnych roślin, Z nasion wierszy więc wybaczaj mi Labędziu, Przed upadkiem mnie obroń w cieniu księżyca, Za nim plomienie Carmel opustoszale będą jak oceany, Wyschną skaly wilgotne od wodorostów, ryb, Statków zagubionych nad wybrzeżem Carmel. Przyjmijcie mnie do bezglośnych tuneli mroku - cieśnin, Wy! Oceany dzikie, burzowe, bo Posejdon uspokoil morze i wybrzeże... Konrad Stawiarski. ____ PIELGRZYM . Stalem na brzegu Zatoki Orientalnej w sercu Wellingtonu, slynnym od wiatrów Wiatry, wiatry, muzy piękne, tańczące, tak zwinne jak tancerki i gimnastyczki Zabierzcie mnie, wzdychalem, do tego kraju dalekiego po drugiej stronie globu Tam, gdzie inne niebosklony, tak bliskie mojemu sercu! Bo tęsknię, tak bardzo! . I po cóż mi to bylo, gdy Pacyfik zimny, nie drgnęla jego tafla, jego struny nieczule Hen, aż po dalekie horyzonty, gdzie Slońce kladlo się do snu w wodach oceanu Niby spokojnego jak jego nazwa sugerowala, lecz nie mialem żadnych zludzeń Bo burzyly się we mnie samym fale, które wplywaly we mnie z niego na gwalt. . Ach! Dusilem się! Tonąlem! Na próżno byly moje wolania, na próżno blagania Stalem na tym brzegu, zapomniany. A ojczyzna moja daleko, tam pod stopami! Tam, po drugiej stronie globu! Slyszalam ją dobrze! Wsluchiwalem się w nią! W jej pieśni i w dźwięki Chopina! A serce bilo mi glośno, jakbym byl w domu! . W takich to chwilach wydawalo mi się, że to nie byla Nowa Zelandia a Polska Że ja na jej lonie, ja, wieczny pielgrzym, nareszcie w domu, w kraju ojczystym! Ale pragnąlem również dostac się do Ameryki, do Nowego Jorku, światla nadziei W końcu stalo się to faktem, Boże, dopiąlem tego! Powrócil spokój życia do mnie. Tadeusz Hutyra. ____
